H αίσθηση του «μαζί» μοιάζει, σήμερα, να καταρρέει εμπρός στην πολλαπλότητα και την ταυτοτικότητα του «εγώ». Η πόλωση στον δημόσιο λόγο βαίνει αυξανόμενη, οι προσωπικές σχέσεις δύσκολα συγκροτούνται και πολλές φορές λύονται άκοπα, ενώ οι κοινωνικοί δεσμοί δεν έχουν ισχυρούς αρμούς, και οι κοινές αναφορές —εκείνες που κάποτε λειτουργούσαν ως ελάχιστο έδαφος συνεννόησης— αποδομούνται ή αμφισβητούνται συστηματικώς. Η κοινωνική συνοχή δεν αποτελεί πλέον δεδομένο, αλλά διακαές ζητούμενο και το ερώτημα που αναδύεται επιτακτικώς δεν είναι άλλο από το πώς μπορούμε να ανασυγκροτήσουμε —με καλύτερους όρους από εκείνους του παρελθόντος— εκείνο το δυναμικό πεδίο…

Θέλετε να διαβάσετε το υπόλοιπο άρθρο;
Δεν πιστεύουμε σε τείχη πληρωμών, διότι θεωρούμε είναι σημαντικό η δημοσιογραφία μας να φτάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.
Ταυτόχρονα όμως, μπορούμε να καλύπτουμε το κόστος της αρθρογραφίας μας μόνο αν έχουμε μέλη/συνδρομητές που υποστηρίζουν.
Πιστεύετε ότι η δημοσιογραφία μας είναι σημαντική;
Γίνετε μέλος!
Είστε ήδη μέλος; Είσοδος εδώ!
