Αν η φιλοσοφία μας διδάσκει τη σύνθεση και την πολυπλοκότητα, γιατί οι κοινωνίες επιμένουν στη διαίρεση και την απλουστευτικότητα;
Ανδριάνα Αγγέλου
Αρθρογραφία
Ο άνθρωπος πριν τις «ταυτότητες»…
Όλο και συχνότερα, μεγάλα τμήματα των δυτικών κοινωνιών δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους στις κυρίαρχες αφηγήσεις. Όταν η συλλογική συζήτηση οργανώνεται γύρω από κατηγορίες και ρόλους, η αίσθηση συμμετοχής…
Πολιτική επάρκεια: Το ξεχασμένο κριτήριο της δημοκρατίας
Η πολιτική απαιτεί ήθος, γνώσεις, εμπειρία, θεσμική κατανόηση, δεξιότητες διοίκησης, ικανότητα σύνθεσης και αντοχή στη διαχείριση κρίσεων. Όταν αυτό το κριτήριο υποχωρεί, η δημοκρατία δεν καταρρέει θεαματικά – φθείρεται αθόρυβα,…
Η Λησμονημένη Τέχνη της Μετριοπάθειας
Όσο οι αντιθέσεις οξύνονται και οι βεβαιότητες σκληραίνουν, η αξία του μέτρου γίνεται πιο απαιτητική και πιο αναγκαία. Είναι το έδαφος όπου μπορεί ακόμη να ανθίσει η συνύπαρξη.
Η «Ύβρις» του Καλού: Όταν ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με ροδοπέταλα
Ζούμε σε μια εποχή όπου όλοι μιλούν “στο όνομα του καλού”. Κι όμως, δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε αν όσα συμβαίνουν γύρω μας υπηρετούν τον άνθρωπο, ή απλώς συμφέροντα και εγωισμούς…
«ΓΝΩΘΙ CΑΥΤΟΝ»: Από την γνώση του Εαυτού στην γνώση του Κόσμου
Σε έναν κόσμο γεμάτο μεταβλητές, η εσωτερική σταθερότητα μοιάζει το μόνο πραγματικό έρεισμα. Η αναζήτηση αυτού του κέντρου δεν είναι πολυτέλεια, αλλά αναγκαιότητα – το σημείο απ’ όπου μπορεί να…
Ουτοπία και Ρεαλισμός: Προς μία Αναζήτηση του Εφικτού Ονείρου
Δεν είναι αφέλεια να αναζητάς κάτι διαφορετικό. Αφέλεια είναι να πιστεύεις πως αυτό που ζούμε είναι το μόνο που μπορεί να υπάρξει. Αν πάψουμε να φανταζόμαστε, παύουμε και να εξελισσόμαστε…
Η Κραυγή του Κενού: Όταν το θάρρος εκτρέπεται σε θράσος
Υπάρχουν εποχές που το θράσος μεταμφιέζεται σε τόλμη και το «τίποτα» υψώνει φωνή για να περάσει ως κάτι…
Συντελεσμένος Μέλλοντας ή το μετέωρο βήμα των αγαλμάτων…
Το «μετά» δεν είναι μια μελλοντική στιγμή που περιμένουμε. Είναι μια στάση που αναβάλλουμε, ένα βήμα που διστάζουμε να κάνουμε, μια ευθύνη που μεταθέτουμε. Κι ίσως, το μεγαλύτερο εμπόδιο στο…
Η πολιτική ως πρακτική συμβίωσης
Σε αυτό το κομβικό σημείο, καθίσταται αδήριτη η ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια και την ουσία της πολιτικής, ανανοηματοδοτώντας την ως πεδίο διαλόγου, σύνθεσης, ευθύνης και μέριμνας.
