Υπάρχουν κοινωνίες που μαθαίνουν να ζουν με το μέτρο και κοινωνίες που συνηθίζουν να ζουν με τις εξάρσεις. Η διαφορά δεν είναι τυχαία. Ο σεβασμός, η ακρόαση, η αυτοσυγκράτηση, η ικανότητα να συζητάμε χωρίς να εκτραχυνόμαστε δεν είναι έμφυτες αρετές ούτε προϊόν ώριμης ηλικίας. Είναι δεξιότητες που καλλιεργούνται. Όμως, η σύγχρονη παιδεία – με την πίεση των εξετάσεων, τον τεχνοκρατισμό των μαθησιακών στόχων και την υποδόρια ιδεολογικοποίηση κάθε παιδαγωγικού ζητήματος – έχει βάλει στο περιθώριο την «αγωγή της συμβίωσης». Θεωρείται αυτονόητη, ενώ δεν είναι. Και όταν δεν διδάσκεται, απλώς δεν υπάρχει. Το βλέπουμε…
Θέλετε να διαβάσετε το υπόλοιπο άρθρο;
Δεν πιστεύουμε σε τείχη πληρωμών, διότι θεωρούμε είναι σημαντικό η δημοσιογραφία μας να φτάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.
Ταυτόχρονα όμως, μπορούμε να καλύπτουμε το κόστος της αρθρογραφίας μας μόνο αν έχουμε μέλη/συνδρομητές που υποστηρίζουν.
Πιστεύετε ότι η δημοσιογραφία μας είναι σημαντική;
Γίνετε μέλος!
Ναι θέλω να γίνω μέλος
Είστε ήδη μέλος; Είσοδος εδώ!
