Βιώνουμε μια περίοδο κατά την οποία η δημόσια ζωή δεν λειτουργεί με όρους επιχειρημάτων, αλλά με όρους εντάσεων. Η πολιτική αντιπαράθεση εκτρέπεται συχνά σε ηθικούς χαρακτηρισμούς, οι διαφωνίες καταλήγουν σε πολεμικές κραυγές, και η υπερβολή επιβραβεύεται ως δείγμα πυγμής. Στη χώρα μας, αυτή η τάση δεν αποτελεί συγκυριακή εκτροπή· έχει γίνει σχεδόν οργανικό στοιχείο του πολιτικού μας πολιτισμού. Η διαρκής καχυποψία, η εύκολη καταγγελία, η υπεροχή της συναισθηματικής φόρτισης απέναντι στη λογική έχουν διαμορφώσει μια δημόσια σφαίρα όπου ο μετριοπαθής λόγος εμφανίζεται όχι ως δύναμη, αλλά ως αδυναμία. Κι όμως, μέσα σε αυτό…

Θέλετε να διαβάσετε το υπόλοιπο άρθρο;
Δεν πιστεύουμε σε τείχη πληρωμών, διότι θεωρούμε είναι σημαντικό η δημοσιογραφία μας να φτάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.
Ταυτόχρονα όμως, μπορούμε να καλύπτουμε το κόστος της αρθρογραφίας μας μόνο αν έχουμε μέλη/συνδρομητές που υποστηρίζουν.
Πιστεύετε ότι η δημοσιογραφία μας είναι σημαντική;
Γίνετε μέλος!
Είστε ήδη μέλος; Είσοδος εδώ!
