Όσα εξελίσσονται το τελευταίο διάστημα στο Ιράν επαναφέρουν στο προσκήνιο μια από τις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου: την «εθνική κυριαρχία». Η αρχή της μη επέμβασης στα εσωτερικά ενός κράτους, κατοχυρωμένη στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, συγκροτεί τον πυρήνα της σύγχρονης διεθνούς τάξης και θέτει σαφή όρια σε κάθε εξωτερική παρέμβαση. Στην πράξη, ωστόσο, η αρχή αυτή συνυπάρχει με μια αντίρροπη απαίτηση: την αντιμετώπιση καταστάσεων που υπερβαίνουν τα όρια ενός κράτους — από συστηματικές παραβιάσεις δικαιωμάτων έως απειλές με ευρύτερες επιπτώσεις, όπως η ανάπτυξη επικίνδυνων εξοπλισμών ή η πρόκληση σοβαρών κινδύνων με διασυνοριακές…
Εθνική κυριαρχία χωρίς ευθύνη – Το αδιέξοδο των διεθνών θεσμών…
Από το βέτο στον ΟΗΕ έως την αδυναμία διαχείρισης κρίσεων όπως στη Μέση Ανατολή, το διεθνές σύστημα αποδεικνύεται ανεπαρκές. Η αναθεώρησή του δεν αποτελεί πλέον επιλογή, αλλά αναγκαιότητα.
Θέλετε να διαβάσετε το υπόλοιπο άρθρο;
Δεν πιστεύουμε σε τείχη πληρωμών, διότι θεωρούμε είναι σημαντικό η δημοσιογραφία μας να φτάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.
Ταυτόχρονα όμως, μπορούμε να καλύπτουμε το κόστος της αρθρογραφίας μας μόνο αν έχουμε μέλη/συνδρομητές που υποστηρίζουν.
Πιστεύετε ότι η δημοσιογραφία μας είναι σημαντική;
Γίνετε μέλος!
Ναι θέλω να γίνω μέλος
Είστε ήδη μέλος; Είσοδος εδώ!
